Strona główna        Kontakt


POLSKIE PRODUKTY REGIONALNE POD UNIJNĄ OCHRONĄ

System ochrony nazw geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych jest znakomitą formą promocji nie tylko samych wyrobów, ale także obszarów, z których te produkty pochodzą. Kraje i regiony Unii Europejskiej od lat z powodzeniem korzystają z tego sprawnie funkcjonującego systemu, czerpiąc z udziału w nim zyski liczone w miliardach euro. Polscy producenci nie pozostają w tyle...
Do chwili obecnej już siedem polskich produktów zostało objętych ochroną w Unii Europejskiej. Wśród nich takie produkty regionalne, jak bryndza podhalańska i sztandarowy polski ser górski - oscypek oraz miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich.
Ze wspólnotowej ochrony korzystają także miody pitne półtorak, dwójniak, trójniak i czwórniak, których tradycja wytwarzania na ziemiach Polski sięga tysiąca lat.
Niemal 30 kolejnych wniosków z Polski zostało wysłanych do Komisji Europejskiej, a następne wnioski są już weryfikowane w kraju.
Zarówno polscy producenci, jak też administracja lokalna zaczynają dostrzegać korzyści, wynikające z rejestracji nazw regionalnych specjałów. Wyroby o zarejestrowanych nazwach wyróżniają się bowiem na rynku wyjątkową, specyficzną jakością, którą zawdzięczają miejscu swego pochodzenia lub tradycyjnemu sposobowi produkcji. Produkty te są wytwarzane w ściśle określonych warunkach klimatycznych i przy wykorzystaniu metod produkcji, przekazywanych od wieków z pokolenia na pokolenie, którym zawdzięczają swój niepowtarzalny smak. Bardzo często nierozerwalnie wiążą się z regionalną, ludową kulturą.
Po rejestracji ich wyjątkowość potwierdzają specjalne unijne symbole, nazwy podlegają ochronie, a ich producenci mogą liczyć na wsparcie finansowe.


Możliwości promocji wyrobów tradycyjnych i regionalnych

System ochrony stwarza wielkie szanse dla polskich producentów i ich wyrobów, w których tkwi ogromny potencjał.
Bogactwo naszej narodowej kuchni i wyjątkowych produktów rolno-spożywczych obrazuje chociażby umieszczony poniżej wykaz polskich wyrobów aplikujących do Komisji  Europejskiej oraz stale wzrastająca popularność, jaką cieszy się krajowa Lista Produktów Tradycyjnych.
Jednym z głównych celów powstania tej listy jest właśnie promocja regionalnych przysmaków na terenie kraju, po to, aby następnie móc je skutecznie promować na arenie międzynarodowej.
Warunkiem znalezienia się wyrobu na Liście Produktów Tradycyjnych jest wykazanie co najmniej dwudziestopięcioletniej tradycji jego wytwarzania. Produkty, ubiegające się o taki wpis, powinny ponadto stanowić element tożsamości społeczności lokalnej i należeć do dziedzictwa kulturowego regionu, z którego pochodzą. Lista ta służy również pośrednio przygotowaniu producentów do rejestracji wpisanych nazw produktów na szczeblu unijnym. Produktów wpisanych na Listę Produktów Tradycyjnych jest już prawie 550, a wnioski o wpis kolejnych nieprzerwanie napływają do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.


Korzyści wynikające z rejestracji

Nazwa każdego wyrobu, zarejestrowanego przez Komisję Europejską, podlega ochronie przed jej wykorzystywaniem niezgodnym z prawem. Ochrona ta ma na celu uniknięcie nieuczciwej konkurencji oraz wprowadzania w błąd, co do miejsca pochodzenia określonego wyrobu.
Zarejestrowanie oznaczenia geograficznego, nazwy pochodzenia lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności daje pewność, że nikt nie będzie mógł bezprawnie używać tej nazwy w obrocie. Wyłączne prawo do korzystania z zarejestrowanej nazwy oraz znaku graficznego, informującego o regionalnym lub tradycyjnym charakterze produktu, posiadają wytwórcy, spełniający wszystkie warunki, zawarte w specyfikacji, potwierdzone odpowiednimi działaniami kontrolnymi.
Na terenie całej Unii Europejskiej produkty regionalne i tradycyjne cieszą się obecnie bardzo dużym zainteresowaniem. Europejczycy na rynku, zdominowanym przez produkty masowe, coraz częściej poszukują wyrobów niepowtarzalnych, które charakteryzuje najwyższa jakość i są gotowi zapłacić za nie wyższą cenę.
Propagowanie kultury i tradycji oraz wspieranie działań, zmierzających do rozpowszechniania wiedzy na temat naszego dziedzictwa kulinarnego może sprawić, że wyroby regionalne staną się jedną z wizytówek ziem Polski.
Będą one nierozerwalną częścią regionu, stanowiącą ogromną atrakcję turystyczną. Propagowanie idei ochrony nazw produktów jest bardzo ważnym elementem rozwoju obszarów wiejskich przede wszystkim ze względu na wpływ rynku tych produktów na rozwój terenów, z których pochodzą. System ochrony sprzyja również zróżnicowaniu działalności na obszarach wiejskich, także na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz zapobiega wyludnianiu się tych obszarów.


Wsparcie dla najlepszych


Ponieważ zarejestrowane i chronione produkty można określić jako wizytówkę europejskiej żywności i rolnictwa oraz ze względu na fakt, że świadczą one o różnorodności kulturowej całej wspólnoty, dla ich producentów przewidziane są specjalne ułatwienia finansowe, mające na celu zachęcenie ich do produkcji i promowania tych produktów.
Producenci mogą ubiegać się, w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, o refinansowanie poniesionych wydatków na sporządzenie specyfikacji, a w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 planowane jest uruchomienie dwóch działań bezpośrednio dotyczących tych wyrobów:
Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności - w ramach tego działania producenci rolni będą mogli ubiegać się o zwrot kosztów stałych związanych z uczestnictwem w danym systemie jakości żywności, w tym kosztów kontroli zgodności procesu produkcji z obowiązującymi zasadami,
Działania informacyjne i promocyjne - w ramach tego działania grupy producentów będą mogły ubiegać się o zwrot 70% kosztów kwalifikowanych poniesionych na realizację działań informacyjnych lub promocję systemów jakości żywności.



Chroniona Nazwa Pochodzenia oznacza nazwę produktu, pochodzącego z określonego regionu, miejsca lub kraju. Jakość lub cechy charakterystyczne tego produktu są wynikiem oddziaływania środowiska geograficznego, na które składają się zarówno czynniki naturalne, jak i ludzkie.
Chroniona Nazwa Pochodzenia odnosi się do obszaru geograficznego, na którym odbywają się wszystkie etapy produkcji danego wyrobu.

Chronione Nazwy Pochodzenia z Polski - bryndza podhalańska i oscypek.



Chronione Oznaczenie Geograficzne oznacza nazwę produktu, pochodzącego z określonego regionu, miejsca lub kraju, którego jakość, renoma lub inne cechy charakterystyczne są wynikiem danego pochodzenia geograficznego.
Chronione Oznaczenie Geograficzne odnosi się do obszaru geograficznego, na którym odbywa się co najmniej jeden z etapów produkcji danego wyrobu.

Chronione Oznaczenie Geograficzne z Polski - miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich.


Gwarantowana Tradycyjna Specjalność oznacza produkt, który posiada specyficzny charakter odróżniający go od podobnych produktów należących do tej samej kategorii oraz udokumentowaną co najmniej dwudziestopięcioletnią tradycję i historię jego wytwarzania.
Nazwa produktu powinna być sama w sobie specyficzna albo odnosić się do specyficznych cech produktu.

Gwarantowane Tradycyjne Specjalności z Polski - miody pitne półtorak, dwójniak, trójniak i czwórniak.


Polskie specjały w Brukseli

* O Chronioną Nazwę Pochodzenia aplikują:
   Redykołka,
   Podkarpacki miód spadziowy,
   Wiśnia nadwiślanka,
   Karp zatorski,
   Miód drahimski,
   Śliwka szydłowska,
   Fasola wrzawska,
   Miód z Sejneńszczyzny lub miód z Łoździej (wniosek 
   transgraniczny z Polski i Litwy).

* O Chronione Oznaczenie Geograficzne aplikują:
   Andruty kaliskie,
   Kiełbasa lisiecka,
   Wielkopolski ser smażony,
   Rogal świętomarciński,
   Truskawka kaszubska,
   Suska sechlońska,
   Miód kurpiowski,
   Fasola korczyńska,
   Jabłka łąckie,
   Obwarzanek krakowski.

* O Gwarantowaną Tradycyjną Specjalność aplikują:
   Kiełbasa jałowcowa,
   Kiełbasa myśliwska,
   Kabanosy,
   Olej rydzowy,
   Pierekaczewnik,

Wnioski rozpatrywane na poziomie krajowym:
Chleb prądnicki (ubiega się o Chronione Oznaczenie Geograficzne), Fasola „Piękny Jaś" z Doliny Dunajca (ubiega się o Chronioną Nazwę Pochodzenia), Karp milicki (ubiega się o Chronione Oznaczenie Geograficzne), Jabłka grójeckie (ubiega się o Chronione Oznaczenie Geograficzne), Kołocz śląski lub kołacz śląski (ubiega się o Chronione Oznaczenie Geograficzne).


Źródło: Departament Rynków Rolnych Biuletyn Ministerstwa Rolnictwa 10/2008


10027 raz(y) oglądano.

Truskawki kaszubskie dojrzewają na słonecznych stokach wzgórz morenowych w otoczeniu jezior i lasów sosnowych, muskane wiatrem od morza. Bardzo słodkie i aromatyczne, są wyśmienite!
mapka
Obszar produkcji Truskawki Kaszubskiej na POJEZIERZU KASZUBSKIM
Truskawka Kaszubska lub Kaszëbskô Malëna jest produktem tradycyjnym województwa pomorskiego.
Truskawka Kaszubska lub Kaszëbskô Malëna jest wpisana do europejskiego systemu nazw i oznaczeń geograficznych. Rozporządzeniem Komisji Europejskiej (WE) nr 1155/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. nazwę produktu zarejestrowano jako Chronione Oznaczenie Geograficzne.
znaczek
Truskawka Kaszubska lub Kaszëbskô Malëna to produkt zgłoszony do europejskiego systemu nazw i oznaczeń geograficznych. Aplikuje o Chronione Oznaczenie Geograficzne.

„Kremowe Malënë” - mus z truskawek kaszubskich jest produktem tradycyjnym województwa pomorskiego mus
i otrzymał „Perłę 2005” w ogólnopolskim konkursie Nasze Kulinarne Dziedzictwo
puchar